Γυναίκα άνοιξη

Γυναίκα άνοιξη

Σ' αυτό τον κόσμο υπάρχει μια και μοναδική αγάπη!!

Που όμοια της δεν υπάρχει..

Όλα είναι θέμα οπτικής..

Ξέχνα το!
Οι λέξεις στέρεψαν όπως και τα συναισθήματα..
Τις νύχτες κουλουριάζομαι
μικρή πράσινη κάμπια σε κάποια γωνιά του μήλου..
Ο δικός μου δρόμος προς την ελευθερία
είναι κοφτερός κι επικίνδυνος
σαν λεπίδα μαχαιριού..
Κάποιος θα αντικρύσει μια αηδιαστική ύπαρξη
και κάποιος άλλος το φως του ήλιου
για πρώτη φορά..
Όλα είναι θέμα οπτικής..

Ακόμα κι αν δεν ήξερα ποτέ να ζωγραφίζω,
τουλάχιστον έμαθα να αναγνωρίζω,
την ομορφιά των χρωμάτων..

Eyelands http://www.eyelands.gr/site/index.php?option=com_content&view=article&id=1091:---eyelands&catid=86:frontpage&Itemid=108

Φοβάμαι..

Eyelands   http://eyelands.gr/site/index.php?option=com_content&view=article&id=1059:2012-10-17-11-29-07&catid=69:2010-11-12-17-03-30&Itemid=105

                                                               
                                                                 Κι έτσι σ' αγάπησα,

                                                                 για να χει η Άνοιξη 

                                                                 σημείο αναφοράς..

                                                                 Και το φθινόπωρο,

                                                                 την ανάλογη δόση

                                                                 μελαγχολίας..

                                                                

Αν..

Οι μέρες ανελέητες

παίρνουν μακριά

τους παραδείσους 

που ονειρευτήκαμε..

Δελτία ειδήσεων

πεινασμένα όρνεα..

Δρόμοι άδειοι 

πολεμικά τοπία..

Άνθρωποι και ποντίκια

μοιράζονται την πεταμένη

καλοζωία των μελλοθάνατων..

Να μην ξεχάσω να κλείσω τα φώτα..

Το σκοτάδι δίνει μια αίσθηση ευδαιμονίας,

σ' αφήνει να δεις το φεγγάρι να δύει

ίσως κι ένα πεφταστέρι..

Αν σου 'χει μείνει ελπίδα

θα κάνεις μια ευχή για τον κόσμο..

Αν θυμάσαι πως οι ευχές δεν έχουν ψηφία,

θα ανακαλέσεις την ευχαρίστηση μιας 

παιδικής σου επιθυμίας

και θα γείρεις με ανακούφιση, 

ν' αγγίξεις ότι σου έχει μείνει

στο διπλανό μαξιλάρι..

Αν..

Οι αποχρώσεις της ψυχής..μου

Έχω μια θάλασσα μέσα μου

κι έναν ουρανό,

Όλο το γαλάζιο και το μαύρο που χωράει ο ορίζοντας..

Έχω και μια στεριά να ριζώνουν τα πόδια, μιαν ακινησία..

Φάρο δεν έχω να βλέπω στο σκοτάδι..

Παγίδα θανάτου οι νύχτες..

Έχω κι έναν πόνο..

Δανεικό, δικό μου;

Ακόμα δεν έμαθα..

Πονάνε οι παλιές πληγές τα καλοκαίρια..

Η ΑΛΗΤΙΣΣΑ ΣΤΟ FREEVOX 

Νέο τεύχος Freevox : Ένας αθέατος πόλεμος

Μια εσωστρεφής στρουθοκάμηλος

Eyelands

Στην αρχή ήταν ο έρωτας

κι αργότερα οι απαγορευμένες ταινίες

και λίγο μετά η κοινωνική δικτύωση..

Σα να λέμε έρωτας με συντηρητικά

να μη χαλάει απ' τη ζέστη..

Έρωτας διαρκείας

γεμάτος απ' τη γλυκιά πεμπτουσία του απόλυτου..

Οι εραστές νοσταλγοί του ρομαντισμού

ανταλλάζουν μηνύματα αγάπης

"Πες μου πως σ' αρέσει να το κάνεις;"

Τα πληκτρολόγια των υπολογιστών

πρέπει να είναι εστίες ηδυπαθών μικροβίων..

Ράθυμες παρθένες λικνίζουν τα κορμιά τους στη θέα

των λαίμαργων λέξεων..

"Η φαντασία στην εξουσία κι η μαλακία επιστήμη."

Φιλώ το χέρι σας εφευρέτες του νέου έρωτα

οραματιστές των βίντεο γκέιμς 

κυνηγοί με το ψηφιακό πιστόλι στο χέρι

αυτός ο έρωτας δε μου χαλάει το μαλλί..

Είμαι η συναρπαστική εικόνα του βαρετού εαυτού μου

το αύριο των αποστειρωμένων σχέσεων,

ο "Μικρός Ήρως" στο διαφημιστικό του  διάσημου αναψυκτικού,

ο ψηφοφόρος της συμμετοχικής δημοκρατίας του καναπέ,
 όσα ονειρεύτηκε ο πολιτισμός για το μέλλον του

νωθρός και ευνουχισμένος..

Είμαι μόνος κι έχω ξεχάσει ν' αγγίζω,
σίγουρος πως η αξίες του πολιτισμού μου μένουν αναλλοίωτες

Είμαι η εσωστρεφής, καταθλιπτική στρουθοκάμηλος του δυτικού πολιτισμού σας..

Μερικές φορές δε χρειάζεται να πεις πολλά για να τα πεις όλα..

Καλοκαίρι υπό σκιάν

Καλό καλοκαίρι σε όλους!!

Κάτι από το νησί μου..Ένα πολύ τρυφερό βίντεο (κατά τη γνώμη μου)με πολλές από τις ομορφιές του νησιού..Παρόλο που η ζωή σε νησί έχει ένα κομμάτι απομόνωσης από τον υπόλοιπο κόσμο δε θα το άλλαζα με τίποτα..εύχομαι να μη "χρειαστεί" ποτέ να το εγκαταλείψω..


Yeah..Crete! from Christine Schmitthenner on Vimeo.

Η Αλήτισσα στο Freevox..

Αλήτισσα- Ο φανταστικός κόσμος του διαδικτύου..

Ένα κόκκινο ποδήλατο..

Εικόνες..

Χάνομαι κατά καιρούς,
κρύβομαι από τον κόσμο,
στις τουαλέτες των πολυσύχναστων μπαρ..
Φοράω παλιά ρούχα να αποφύγω τα βλέμματα,
κλείνω τ' αυτιά μου με τις παλάμες, να μην ακούω..
Δε θέλω να μου πείτε το σωστό,
διεκδικώ το δικαίωμα μου στην μάθηση δια της εμπειρίας..
Κάποιος μιλάει δυνατά στο κινητό για τη ζωή του,
αυξανόμενη εκπομπή ρύπων..
Δυο άνθρωποι κάνουν έρωτα στα όρθια,
έρωτας σε φαστ τρακ..
Τα σεντόνια δε φτάνουν να σκεπάσουν την παγωνιά,
να το ξέρεις
θέλεις έξτρα κουβέρτες το καλοκαίρι
που οι άνθρωποι ενώνονται υπό την επήρεια αλκοόλ..
Κάποιος να σταματήσει τη μουσική,
να πατήσει παύση,
να παγώσουν οι γρήγορες κινήσεις..
Η γη γυρίζει αργά
κι όσα διαρκούν θέλουν υπομονή να ανθίσουν..
Η ολιγωρία είναι το μόνο αντίδοτο στο θυμό..

http://eyelands.gr/site/index.php?option=com_content&view=category&layout=blog&id=69&Itemid=105

Γένεσις

Εγώ δε σας μεγάλωσα με πολλά
είχα όμως τον  ήλιο και τη θάλασσα συμμάχους
και τον αστερισμό του Ωρίωνα φύλακα άγγελο σας..
Ούτε και σας ταξίδεψα πολύ
μόνο σε κόσμους γενναίων πειρατών
και μαγικά δάση με παιχνιδιάρες νεράιδες..
Τους χειμώνες είχα τον Αι Βασίλη, σύντροφο..
Τα καλοκαίρια τις γοργόνες με τα πολύχρωμα λέπια, νταντάδες..
Κι ο χρόνος λίγος,
όσο η ζωή μιας πεταλούδας
άλλαζε τις εποχές
και μου άφηνε μόνο τη γεύση
των αλλαγών,
δώρο σε κουτί με κόκκινη κορδέλα..
Δεν είμαι ίδια,
μα αγαπώ περισσότερο
δεν είχα πολλά,
μα γέμισα θησαυρούς
κοιμάμαι κι αφουγκράζομαι
τις αναπνοές των ονείρων σας
μυστικό νανούρισμα,
τ' ανήσυχα βράδια των φόβων μου..

Ένα λιβάδι την άνοιξη..

Εραστές άγγελοι με κόκκινα πανωφόρια 

τρύπησαν αργά τη σάρκα μιας ενάρετης παρθένας..

Τις νύχτες με πανσέληνο 

θεριεύουν τα ένστικτα των ένστολων εντεταλμένων.. 

Τάγματα παραφρόνων εξουσιαστών 

κρατούν φυλακισμένη μια αμαρτάνουσα ελπίδα..

Στυγεροί εξουσιόκαυλοι ξέρουν 

πως βιασμός χωρίς ίχνη, 

προβάλλει την αρετή του θύτη..

Φτώχια πνευματική 

σε ερωτικές ιστορίες Άρλεκιν, 

με πρωταγωνιστή το Ντε Σαντ με ροζ βερμούδα..

Τα αδηφάγα σκυλιά της εξουσίας 

περιμένουν υπομονετικά να κατασπαράξουν 

και το τελευταίο κομμάτι σάρκας, 

αφού η λαιμαργία της δύναμης, 

τρυπάει τα σωθικά τους 

πιο πολύ κι απ' την πείνα του επαίτη..

Τα εγκλήματα που τελούνται

με την κοινωνική ενοχή των σαρκοφάγων αρπακτικών της ενημέρωσης

με τρομάζουν..

Κάποτε δε θα χει σπηλιά να κρυφτεί ο φόβος κι η οργή των αδικημένων..

Τα όνειρα δεν είναι ουτοπίες 

είναι κραυγές ανάγκης

είναι η απλή ελευθερία 

να μπορεί κανείς  να περπατήσει σ' ένα ανθισμένο λιβάδι την άνοιξη..

 

Τα παιδιά μου..

Είσαι η Ελένη του παιδικού σου δωματίου,
όμορφη κι ετοιμοπόλεμη,
με μάτια λαμπερά κι ακατάστατα μαλλιά απ' τον ύπνο..
Αν ζούσε ο όμηρος,
θα έγραφε το έπος του εφηβικού σου έρωτα
με φιλιά από κραγιόν στον καθρέπτη
Κάνεις βαρυσήμαντα σχόλια για τη ζωή
κι ανεβάζεις ντροπαλά το μπλουζάκι σου,
που γράφει μια θυμωμένη ιστορία για μεγάλους..
Είσαι η δική μου Ελένη, με τα απαλά χεράκια
και τις κρυφές αγωνίες ενός μέλλοντος που περιμένει να ξετυλιχτεί..
Είσαι ο Μιχάλης ένας σιωπηλός ήρωας παιδικού κόμικς,
με φτερά στην πλάτη που δεν δοκίμασες ακόμα να χρησιμοποιήσεις..
Αντί να πετάς, κλωτσάς μπάλες
κι ένας θεός ξέρει τι ονειρεύεσαι τα βράδια που κοιμάσαι..
Είσαι ο δικός μου Μιχάλης, ανυπάκουος κι αεικίνητος
το πρώτο και το τελευταίο φιλί της ημέρας
το αιώνιο μυστήριο της άλλης φύσης που δεν ξέρω..
Είστε η γλυκιά προσμονή του χρόνου που έρχεται,
η αλλαγή των εποχών,
η γλυκιά ανάμνηση της γέννησης του κόσμου,
το λίγο που γίνεται πολύ..
Είστε η άνοιξη της ζωής,
που με ξυπνάει απ' το λήθαργο του προσωπικού μου χειμώνα..

Το να γίνεις γονιός είναι ένα περιπετειώδες ταξίδι που δε σταματά παρά όταν εγκαταλείψεις τον κόσμο
κι όπως όλα τα ταξίδια έχει και τις τρικυμίες του και τις αναποδιές του αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως αν το αξιοποιήσεις μπορείς να μάθεις πολλά για τον εαυτό σου και τον κόσμο γύρω σου..

Χρόνια πολλά σε όλες τις γυναίκες που έγιναν μύστες στο θαύμα της ζωής..

Με πονάτε..

Με πονάς ευπατρίδη,
μου 'βαλες φίμωτρο και περιλαίμιο σφιχτό
και με βγάζεις έξω
μόνο για να κάνω την ανάγκη μου,
χωρίς ποτέ να μαζεύεις τα σκατά μου απ' τα πεζοδρόμια,
που παίζουν τα παιδιά του γείτονα σου..
Με πονάς άντρα,
που με πηδάς ως μέρος μιας αναγκαστικής διεκπεραίωσης
χωρίς να έχεις ενδιαφερθεί ποτέ
για την ανατομία και τη γεύση ενός μουνιού..
Με πονάς δάσκαλε,
που ξέχασες πως για να με διδάξεις
πρέπει να μ' αγαπήσεις,
που είσαι ματαιόδοξος μισθοφόρος
αντί να είσαι ονειροπόλος επαναστάτης ..
Με πονάς εργοδότη,
που δεν ξέρεις κανένα άλλο τρόπο να κάνεις τους εργάτες σου αποδοτικούς
απ' το φόβο της ανεργίας..
Με πονάς συνάνθρωπε,
που μιλάς για ηθική
και καμαρώνεις για το κοινωνικό σου πρόσωπο
ενώ κρυφά διασκεδάζεις με παιδική πορνογραφία ΠΟΤΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟΕΙΔΕΣ..
Με πονάς παπά,
που μιλάς για αμαρτία και εγκράτεια
την ώρα που μοιράζεις τον αγιασμό σου
επί πληρωμή ..
Μα ένα να ξέρετε
δε θα αφήσω να έρθει η μέρα
που το δέρμα γύρω απ το λαιμό μου  θα σκληρύνει
που ο έρωτας θα μου είναι αδιάφορος
που θα μισήσω τα βιβλία
που θα ανέχομαι την βρωμιά ως φυσιολογική
που θα είμαι καλή από φόβο..
Ας πονάω,
τουλάχιστον ελπίζω πως
να σας χαλάω τα όνειρα
με τις κραυγές του πόνου μου..

Η Αλήτισσα στο "Ποιείν"

Ευχαριστώ πολύ το "Ποιείν" για την τιμή που μου έκανε να δημοσιεύσει ποιήματα μου! http://www.poiein.gr/category/around-thirty