Έτσι θα μείνουμε για πάντα άγνωστοι μεταξύ μας..
Αθώα θύματα ενός αναίμακτου πολέμου..
Χορτάτοι ανάμεσα σε πεινασμένους
Αξιομνημόνευτοι ανάμεσα σε ξεχασμένους..
Νομοταγείς ανάμεσα σε παρανόμους..
Μα δεν είναι το πιο μεγάλο μας αμάρτημα η υποταγή
όσο η σιωπή των ίδιων μας των λόγων..
Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2012
Ακόμα κι αν δεν ήξερα ποτέ να ζωγραφίζω, τουλάχιστον έμαθα να αναγνωρίζω, την ομορφιά των χρωμάτων..
1 σχόλιο:
...και να δέχομαι υποσυνείδητα τα μαγικά τους ξόρκια...:*
Δημοσίευση σχολίου