Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2009

Παραμύθια..




Λουσμένη θαλασσινό αλάτι και ξεστρατισμένες αχτίδες ενός ήλιου,
που διεκδικεί την ίδια μοναδικότητα με την γυναίκα ενός ναυτικού,
καθόταν ψυχικά ταραγμένη,
να περιμένει το μέλλον που δεν μπορούσε να ορίσει..
Σα ξυπνάς το πρωί κι αναλογίζεσαι
πως μια μέρα ακόμα θα χαθεί στην αναζήτηση της επιβίωσης,
δεν ξέρεις πια να ξεχωρίζεις
αν ζεις απ' το ένστικτο της
ή από αγάπη για το δώρο της ζωής..
Είναι που ο χρόνος σταματά καθώς εκείνα που θέλουμε είναι μακριά
κι εκείνα που πονάνε μουδιάζουν τη μασέλα μας κάθε που θέλουμε να
σταματήσουμε τις συσπάσεις του προσώπου μας στον πόνο..
Είπα πριν καιρό σε 'κείνη τη γυναίκα που κουβαλάω παρακαταθήκη στο κεφάλι μου,
να παραδωθεί,
να ρθει να ντυθεί με τα ρούχα της φύσης της,
να ξαποστάσει και ν΄αγαπηθεί..
Μα είν΄ η αληθεια και το ψέμα μπλεγμένα κόμπος στο λαιμό της
κι η ψυχή της κουράστηκε να ψάχνει για ξεκούραση σε κακοτράχαλα γκρέμνια,
κι η χαρά έρχεται και φεύγει σα περιπλανώμενος θίασος
που αφήνει πίσω του αναστάτωση και πλαστικά σκουπίδια..
Σαν ελπίζεις η καρδιά σου δε σ΄αφήνει να πεθάνεις,
και σαν αγαπάς η πίκρα γλυκαίνει το στόμα σου απ΄ τα τσιγάρα..
Κι είναι που δε θέλω άλλο να την πικράνω,
μα δε θυμάμαι και ιστορίες με καλό τέλος
να της πω να μαλακώσω τον πόνο της..

7 σχόλια:

spirosvii είπε...

ωραίο και γλυκό αλλά ξέρω πως αν δεν βάλεις και χέρια να αγγίζονται, χείλη να φιλιούνται διαβάζεται σαν ανάλατο. :)

Λασπολογος είπε...

το βράδυ ξύπνησε...υγρή και τρομαγμένη...το όνειρο ζωντανό σα τις φορές που ήλιος λαμπήριζε στο είναι της...

καλοκαίρι...λέει μα χειμώνας μήνες...

Αλητισσα είπε...

Χα χα μα να τα βάλεις Σπύρο μου να τα βάλεις γιατί τώρα είναι η ώρα του αγκαλιάσματος και του φιλιού μη σου πω ότι τώρα αρχίζει..
Είχες γενέθλια έτσι δεν είναι;
Να τα χιλιάσεις βρε ψυχή και να είσαι ευτυχισμένος!!


Αχ βρε Ιπποποταμάκι με τρελαίνεις όταν σου βγάζω αυτό το ποιητικό!!
Που είσαστε καλέ εσείς;
Κουφέτα θα φάμε;
Φιλάκια!!!

takis είπε...

Παραμύθια ε?

ξεπέρασε τα ,
σκέφθηκε να προτείνει ο Τάκης..

άνοιξε μετά ενα βιβλίο και ξεχάστηκε...
παραμύθια ..όπως λέμε όνειρα..

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Αυτό ο Τάκης πολύ αποστασιωποιημένος απ' τη ζωή φαίνεται!
Όλο σε τρίτο πρόσωπο μιλάει, με ολύμπεια ψυχραιμία ... λες και μας βλέπει απ' το υπερπέραν!

Ανώνυμος είπε...

se adigrafoun..

http://g-stavrou.blogspot.com/2009/04/blog-post_2740.html

http://g-stavrou.blogspot.com/2009/04/blog-post_18.html

Αλητισσα είπε...

Τάκη μου μακάρι να μην είχαμε ανάγκη κανένα παραμύθι..
Τεσπα, θεωρώ ότι όταν το ξέρεις είναι καλύτερα απ' το να μην το ξέρεις..
Αλήθεια τί έχεις πάθει με το τρίτο πρόσωπο?
Αυτός ο ανώνυμος θα φταίει..


Λες Ασκάρ μου ο Τάκης να είναι ο θεός που ψάχνεις στο Αγιο Όρος και να μην το ξέρεις?

Ανώνυμε,
ευχαριστώ..