Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2008

Γεύση ευτυχίας..



Υπάρχουν στιγμές, που ακόμα κι ένα μικρό φωτάκι,
φτάνει για να φωτίσει το σύμπαν μας
με τη δύναμη και τη ζεστασιά ενός ήλιου..
Υπάρχουν στιγμές που μας θυμίζουν τη ζωή που δε ζήσαμε
για να 'χουμε μπούσουλα στα ταξίδια μας..
Υπάρχουν άνθρωποι-σταθμοί για να 'χει κάθε μας ταξίδι
μια θέση σε κάποιο χάρτη
γιατί τα ταξίδια χωρίς προορισμό μοιάζουν με άσκοπες περιπλανήσεις..
Υπάρχουν στιγμές που οι λέξεις
λειτουργούν αναλγητικά στους πόνους της ψυχής μας..
Υπάρχουν στιγμές που θέλω να φυλακίσω
μα ο χρόνος κυλάει και το μυαλό γερνάει..
..........................................
Υπάρχει ένα σύμπαν για 'μενα και για 'σένα
με μυρωδιές από σώματα φρεσκοπλυμένα
και ζεστασιά και λέξεις θεραπευτικές
κι εκείνη την απόκοσμη ζαλάδα
που μόνο ο έρωτας και το κρασί φέρνουν στο νου..
Υπάρχουμε κάπου εκεί,
για να θυμίζουμε πρώτα απ' όλα στον εαυτό μας
πως όσο οι καρδιές και τα σώματα δεν ξεχνούν
διεκδικούμε δικαιωματικά το δικό μας κομμάτι στην αιωνιότητα..
Καλή μας χρονιά έρωτα μου..

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!
ΥΓΕΙΑ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ ΜΑ ΠΑΝΩ ΑΠ' ΟΛΑ ΕΛΠΙΔΑ ΝΑ ΦΕΡΕΙ Ο ΝΕΟΣ ΧΡΟΝΟΣ!!

Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2008

Η Λίτσα και ο Θασύβουλας!!


(Ή αλλιώς 10+1 τρόποι να περάσετε ευτυχισμένα Χριστούγεννα)


Η Λίτσα έκανε για άλλη μια φορά Ζάπιγκ στα κανάλια,όλα έδειχναν πασίχαρους,πασίγνωστους
και τρισευτυχισμένους να γλεντοκοπάνε με φανταχτερά ρούχα..
Οι γυναίκες παναδύνατες και λαμπερές με υπέροχο γαλλικό μανικιούρ και χωρίς την παραμικρή ρυτίδα στο πρόσωπο και οι άντρες αρρενωποί με υπέροχα κοστούμια και λαμπερά χαμόγελα..
Τις προηγούμενες μέρες ο κόσμος καιγόταν,οι έμποροι παραπονιόταν για τα μαγαζιά τους που δεν είχαν δουλειά οι απολυμένοι που δεν είχαν λεφτά να κάνουν γιορτές κι οι νέοι διαδήλωναν για το μέλλον τους κατά πως έλεγαν..Η Λίτσα δεν τα καταλάβαινε όλα αυτά,το μόνο που ήξερε ήταν ότι Χριστουγεννιάτικα ήταν ολομόναχη, οι γκόμενοι που συνήθως τη θυμόντουσαν όποτε είχαν καύλες, πιθανότατα γλεντοκοπούσαν με τις "επίσημες" γκόμενες τους ή απλά είχαν διαλέξει κάποια άλλη για να περάσουν τις γιορτές τους.. Η κολλήτη της είχε βρει γκόμενο και είχαν φύγει διακοπές και οι οικογενειακές διακόπες με τα αδέρφια και τα μουρμούρικα ανήψια της προκαλούσαν αλλεργία..
Ήταν απόλυτα σίγουρη πως ο Σάκης την είχε δαγκώσει τη λαμαρίνα μαζί της και πως σίγουρα θα της ζητούσε να περάσουν μαζί τα Χριστούγεννα είχε μάλιστα αγοράσει υπέροχα κατακόκκινα εσώρουχα για να ντυθεί Αγιοβασιλίτσα, ένα κόκκινο σκούφο και ασορτί χειροπέδες με κόκκινο γουνάκι που ήξερε πως θα τον ενθουσίαζαν το Σάκη..
Όμως ο Σάκης την τελευταία στιγμή της ανακοίνωσε πως θα περνούσε τα Χριστούγεννα στο χωριό του και στην γκριμάτσα απογοήτευσης της απάντησε πως ούτε καν του είχε περάσει απ' το μυαλό να περάσουν τα Χριστούγεννα μαζί μια και η σχέση τους ήταν όπως είπε "ξεκάθαρη" απ' την πρώτη στιγμή..
Η Λίτσα κάλυψε την απογοήτευση της μ' ένα χαζοχαρούμενο χαμόγελο και τον πληγωμένο εγωισμό της με μια βόλτα στα μπαράκια με άκρως προκλητική αμφίεση που τράβηξε τα βλέματα πολλών αρσενικών τα οποία απέρριψε με ένα εκδικητικό χαμόγελο που έλεγε: "Μάγκες απόψε δε γαμάτε, η Λίτσα δε σας χαραμίζει ούτε μια σταγόνα απ' τους υπέροχους χυμούς της"..
Δυο μέρες αργότερα κι αφού είχε ξεβάψει το ακριβοπληρωμένο μανικιούρ της με τα δόντια της, κι η μάσκαρα είχε σχηματίσει μαύρους κύκλους κάτω απ' τα αμυγδαλωτά της μάτια καθόταν στον καναπέ κάνοντας ζάπινγκ με πολλά πακέτα άδεια τσιγάρα και κι ένα μπουκάλι κρασί μισογεμάτο. Ήταν σχεδόν έτοιμη να κλάψει όταν σηκώθηκε και κοιτάχτηκε στον καθρέφτη και μπροστά στην αξιολύπητη εικόνα του απεριποιήτου ευατού της θύμωσε πάρα πολύ..
"Ώρα για πάρτι κορίτσι μου" είπε φωναχτά στην κοπέλα που στεκόταν απέναντι της..
Μπήκε στο μπάνιο και έκανε ένα καυτό μπάνιο με το πιο αρωματικό της αφρόλουτρο, πέρασε τις υπέροχες καμπύλες της με την πιο ακριβή κρέμα σώματος που είχε στο ντουλάπι του μπάνιου της,φόρεσε τις υπέροχες διχτυωτές κάλτσες που ήταν ασορτί με τις κόκκινες ζαρτίερες της, το σετάκι που είχε αγοράσει ειδικά για το Σάκη μαζί με το κόκκινο Αγιοβασιλιάτικο σκουφάκι της, τις κόκινες γόβες της κι αφού έφτιαξε τα μαλλιά της και βάφτηκε άνοιξε το πρώτο συρτάρι της ντουλάπας της..
Ο Θρασύβουλας κειτόνταν ήρεμος και ανυποψίαστος, ξεχασμένος εδώ και καιρό απ' την ιδιοκτήτρια του..Τον έβγαλε και τον κράτησε στα χέρια της μ' ένα χαμόγελο στα χείλη έσκυψε και τον φίλησε τρυφερά στο πάνω μέρος και δοκίμασε αν οι μπαταρίες του δούλευαν ακόμα..
Με το στρίψιμο ο Θρασύβουλας κουνήθηκε κι άρχισε να τρέμει ολόκληρος πράγμα το οποίο η Λίτσα το πήρε ως κοπλιμάν για την υπέροχη Χριστουγενιάτικη αμφίεση της..
Τον πήρε αγκαλιά και τον άφησε πάνω στο τραπέζι του σαλονιού έβαλε στον εαυτό της ένα ποτήρι κρασί κι άναψε ένα τσιγάρο..
"Απόψε αγόρι μου θα περάσουμε υπέροχα.." είπε καθώς τον χάιδευε με το τανούνι απ' τις κατακόκκινες γόβες της!

ΚΑΛΑ ΚΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ!!

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2008

Περιπλάνηση..




Φοβάμαι τα συναισθήματα που κιτρινίζουν
σαν ασπρόρουχα ξεχασμένα σε κάποιο συρτάρι..
Τις αποστάσεις που δεν έχουν να κάνουν
με τη γεωγραφική θέση..
Μια εικόνα γυρίζει στο μυαλό μου
δυο μάτια κι ένα πρωινό ξύπνημα..
Πόσα λίγα ξέρω για τούτο δω τον κόσμο..
Περιπλανιέμαι μάταια σαν κόκκος σκόνης
κι όσα γνωρίζω καταλήγουν πάντα στον ίδιο παρονομαστή
μια έλλειψη πίστης που δεν οδηγεί πουθενά..
Σαν εκείνο το παιδί που μάταια ζητάει να το χαιδέψουν
ανάμεσα σε ανθρώπους με κομμένα χέρια
επαίτης στους αιώνες,
ψυχή αμαρτωλή, καταδικάσμένη ποτέ να μη βρει
την γαλήνη των ουρανών..
Δε με αντέχω απροσάρμοστη και ανικανοποιήτη
ν' ακούω δυο φωνές μέσα μου
να πονάω με το άγγιγμα του αέρα
να ζω με το φόβο της συνεχούς περιπλάνησης..
Αύριο θέλω να ξυπνήσω και να μη φυσάει
να ξεκουραστώ γαλήνια στο τζάμι ενός παραθύρου
που θα βλέπει σ' ένα σπίτι που δε θα είναι μισό..

Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2008

Μιά χαρά και μια λύπη..



Βρίσκομαι σε μια καθημερινή μάχη με το χρόνο,
και κατά πως φαίνεται εκείνος βγαίνει πάντα νικητής..
Κι αλίμονο, αλλιώς δε θα μπορούσε να γίνει,
εκείνος είν΄ αιώνιος, κι εγώ απλά περαστική..
Καμιά φορά γελώ με τα καμώματα του,
μα συνήθως θλίβομαι για τις στιγμές που χάνω,
για την ξεκούραση που τόσο μου λείπει,
για την ανεμελιά που έχασα πριν χρόνια,
για τις βιαστικές αγκαλιές σ' αυτούς που αγαπώ..
Κάτι σου δίνει, κάτι σου παίρνει
ποτέ όλα μαζί,
μια χαρά και μια λύπη,
αραδιασμένες διαδοχικά για να μην ξεχνάς..
Να ‘χεις το φόβο της απώλειας,
την ενοχή πως τα θες όλα..
Να χεις την κούραση στο βλέμμα,
και κάποιες ώρες τα βάρη σου να σε λιώνουν,
μα εσύ να λες: «όλα καλά, επέζησα και σήμερα»..
Είναι στιγμές που νιώθω μόνη, κι ας μην είμαι..
Είναι στιγμές που θέλω να νιώσω χαρά,
μα πονάει το μυαλό μου και το σώμα μου..
Είναι στιγμές που δε με φτάνουν οι ανάσες και νιώθω να πνίγομαι..
Είναι κι άλλες που θέλω να εξαφανιστώ..
Δε νιώθω λύπη για τα περασμένα, δεν προλαβαίνω να τα σκεφτώ..
Μα νιώθω πόνο για ΄κεινα που δεν προλαβαίνω να γευτώ..