Παρασκευή, 2 Μαΐου 2008


Η γλυκιά ανάμνηση της νιότης που μοιραστήκαμε με ξαναβρήκε,
εκείνες οι μεγάλες στιγμές που ζήσαμε,
παιδιά ακόμα,
σε σχολικές αυλές με κρυφές τζούρες τσιγάρων και ερωτικά αναφηλιτά,
στα πειραματικά πρώτα μας φιλιά και τις ανεπανάληπτες ερωτικές μας περιπέτειες..
Πρώτες γεύσεις ζωής παρέα με ασυνάρτητα όνειρα ελευθερίας
και δρασκελιές στον κόσμο της απέναντι όχθης..
Κι οι "πόρτες" στη διαπασών κι ο Τζιμ ήρωας στις εφηβικές μας περιπέτειες..
Κι αν θυμηθώ τα όνειρα μας θα κλάψω από χαρά
κι απο τις μαύρες συμπαντικές μας τρύπες θα κόψω λουλούδια ανθισμένα
και θα δω τις μικρές μας αγωνίες να γίνονται
πόνοι σε αίθουσες τοκετών κι αγάπη που δεν έχει όρια
και πιτσιρίκια με φουσκωτά παντελονάκια και επισκέψεις στον παιδίατρο..
Κι αν πάω ακόμα παραπέρα ο κόσμος μας θα έχει τετράδια και χρώματα
και λερωμενα με σοκολάτες έπιπλα και καυγαδάκια ερωτικά
κι άλλοτε αίθουσες δικαστηρίων,
και νέους έρωτες και μια ζωή με πόνους και χαρές και μάχες καθημερινές,
κι εμείς εκεί ακόμα να επιβεβαιώνουμε το χρόνο μας που κυλάει..
Τα ίδια κοριτσάκια με άλλα κορμιά, μα πιο γεμάτες καρδιές
κι εσύ μου λες πως οι μάχες μας τελείωσαν, λες κι εσύ διαλέγεις..
Μα να σου πω, δεν είσαι μόνη,
μαζί ξεκινήσαμε κι έχουμε πολλά να κάνουμε ακόμα..
Περίμενε με κι έρχομαι,
τα καλύτερα είναι κάπου εκεί παρακάτω..

6 σχόλια:

Spitogata είπε...

Αυτό το παρακάτω, ποιος δεν φοβάται;

Στις αναμνήσεις μου είσαι;

Με έστειλες, κανονικά.

Φιλιά και μια αλμυρή αγκαλιά σου στέλνω αμέσως τώρα, ξεχασιάρικη!

Αλητισσα είπε...

Γατούλα μου, δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι που σε βλέπω εδώ..
Κι από 'μενα μια αλμυρή αγκαλιά..δύσκολη νύχτα απόψε..
Σε φιλώ..

christina είπε...

σε νιώθω τόσο πολύ...και αυτό το κείμενο σου μου μίλησε...Τελικά δεν είμαι η μο΄νη μου νιώθει έτσι όταν περνά απο τις σχολικές αυλές...το πιο δύσκολο για μένα είναι που οι γονείς μου μένουν ακριβώς δίπλα στο παλιό μου σχολείο...

ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ είπε...

όμορφη η περιγραφή σου .
Και αυτή η χαμένη αθωότητα...
Ασε με γύρισες πολλά χρόνια πίσω..
Να σαι καλά..

Αλητισσα είπε...

Καλώς ήρθες Χριστίνα..

Δεν υπάρχει χαμένη αθωώτητα Περίπλου..
μόνο άνθρωποι που φοβούνται να είναι αθώοι..

disa είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.