Κυριακή, 2 Ιουνίου 2013





Είσαι  ένα χλωμό αγόρι,
Ένας ξεχασμένος ποιητής,
με μαύρους κύκλους στα μάτια
και δαμασκηνιά χείλη...
Πετάγεσαι ξαφνικά μέσα από
ακάλυπτες γραμμές πεύκων
και κατεβάζεις τα βρακιά σου επιδεικτικά..
Αν δεν ήσουν ποιητής θα ήσουν σίγουρα
Επιδειξίας..
Αν δεν είχες διάφανο δέρμα
Θα ήσουν σίγουρα επικηρυγμένος..
Το σώμα σου είναι γεμάτο απ’ τα μελανά
σημεία της σύγχρονης ιστορίας
και το μυαλό σου σκαλώνει
απ’ τη χημεία που ονόμασες εφηβεία..
Είσαι εκεί που οι άλλοι δεν πήγαν..
Φτιάχνεις κόσμους με μαύρο μελάνι
και τους κατοικείς μέχρι το τέλος  της  ζωή σου..
Αν δεν ήσουν καλλιτέχνης,
Θα ήσουν σίγουρα
ιερέας ή δεσμοφύλακας..
Αν δεν είχες τόσο φλογισμένα μάτια,
θα ήσουν σίγουρα το παραμύθι
του κοριτσιού στο απέναντι διαμέρισμα..
Αν δε θεωρούσες τον έρωτα ευτελή
Θα χάιδευες το αιδοίο που τρέφεις στο κλουβί
προσπαθώντας
να το εξημερώσεις..
Αν δεν ήσουν άντρας
θα ήσουν σίγουρα γυναίκα

Ίσως και να ‘σουν εγώ..