Τετάρτη, 10 Απριλίου 2013

Λαθραίος θεός..



Εκείνο το βράδυ είχαμε πιεί
το ποτό μπορεί να σ' ελευθερώσει
ή να σε σκλαβώσει
μα εμείς γυρεύαμε ελευθερία,
ή τέλος πάντων μια ιδέα ελευθερίας,
ίσως την πολυτέλεια να κάθεσαι στην άσφαλτο
με το γαλαξία για στέγη..
Όσο κι αν πιστεύεις ότι γνωρίζεις κάποιον
από 'κεινα που λέει
η θεώρηση μοιάζει μάλλον τυχαία
αν δεν ξέρεις πως αγγίζει..
Κάποιος θα μιλούσε για την τρυφερότητα ενός αγγίγματος
μα εγώ λέω για την ουσία της επαφής
το ταξίδι στα κύτταρα του άλλου..
Ω δε μιλάω για έρωτα ρομαντικοί μου ποιητές,
όσο για την ανάγκη να ανιχνεύσεις
την επιθυμία του απαγορευμένου,
εκείνου που θα έχεις μόνο για λίγο..
Τον ουρανό και τη γη που δε σου ανήκουν,
τη ζωή που φεύγει
και την ακροβασία να ορίζεις
το πεπρωμένο σου σαν λαθραίος θεός..