Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2012

Ανίατη ασθένεια..

Νιώθω τα χνώτα σου στο λαιμό μου,
γνώριμη μυρωδιά καπνού και αλκοόλ
κι ας κρύβεσαι πίσω από ένα παραπέτασμα γλαφυρής αδιαφορίας
Σαν ήρωες κλασσικού μυθιστορήματος
δεχόμαστε τη μοίρα μας αδιαμαρτύρητα..
Οι ασυνάρτητες εικόνες όσων θυμάμαι
δε φτάνουν για να φτιάξουν μια ξεκάθαρη ανάμνηση..
Ο εαυτός μου με παρασύρει σ' ένα αέναο παιχνίδι αυτοκαταστροφής,
η λογική δε μου επιτρέπει να αυτοκτονήσω
κι έτσι προτιμώ να ζω μέσα από σκατένιες αράδες που μόνο εγώ καταλαβαίνω..
Ωραία,
περάσαμε από τούτη τη ζωή με ανάλαφρα χορευτικά βήματα
πληρώσαμε και μερικούς λογαριασμούς κι έτσι αποκτήσαμε λόγο ύπαρξης..
Έχω και ΑΦΜ μαλάκες!
Τι λέτε είστε πλέον σίγουροι πως υπάρχω, έτσι δεν είναι;
Ο μόνος τρόπος να υπάρχεις σήμερα είναι να χρωστάς,
αριθμός με όνομα και ημερομηνία γέννησης
στο παιχνίδι των άπληστων χρυσόψαρων
που έχουν ξεχάσει πως ακόμα και η απληστία έχει όριο της το Θάνατο..
Είμαι κι εγώ ένα αστικό καταναλωτικό θύμα στον κόσμο που φτιάξατε με τη συναίνεση μου,
δημιούργημα σας,
πιστός οπαδός των αριθμολάγνων της σύγχρονης νομοτέλειας..
Θα μ' άρεσε να περπατήσω στο χώμα ξυπόλητη
μα έμαθαν τα πόδια μου τη μαλακάδα των παπουτσιών
κι είναι δύσκολο να αντέξω τον πόνο της επαφής με τη χέρσα γη..
Θα 'θελα να ρθω κοντά στη φύση μα είμαι είδος μεγαλωμένο σε ζωολογικό κήπο
και δεν ξέρω πως να την αντιμετωπίσω,
το DNA μου έχει ξεχάσει από καιρό τις εντολές  επιβίωσης χωρίς τεχνικά μέσα..
Υπάρχει για μένα μια και μοναδική ελπίδα να γραφτώ στο πάνθεον των "επαναστατών"
κι αυτή λέγεται "ανίατη ασθένεια"..