Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2011

Τα "δικά μας" πράγματα


Υπάρχουνε κάποια πράγματα που είναι μόνο "δικά μας"
κι αυτό δεν έχει σχέση με καμιά κτήση
είναι δικά μας χωρίς ποτέ να τα ορίσουμε και να τα αποκτήσουμε..
Είναι ο τρόπος που αγαπάμε μοναδικός, αμίμητος σαν το δαχτυλικό μας αποτύπωμα..
Είναι ο τρόπος που αγγίζουμε,
σημαντικό ή ανευ σημασίας κανένα άγγιγμα δεν είναι ίδιο..
Είναι ο τρόπος που κλαίμε, η μουσική του πόνου μας,
κι όποιος ισχυριστεί πως το δικό του κλάμα έχει περισσότερη σημασία
απ' του διπλανού του απλά δεν έχει νιώσει τη δύναμη το πόνου..
Είναι ο τρόπος που κοιτάμε,
γι αυτό άλλωστε και τα βλέματα ήταν και θα μείνουν αινιγματικά
κι οι άνθρωποι κοιτάζονται στα μάτια,
κάθε που θέλουν να ερμηννεύσουν τα άλυτα μυστήρια
του μυαλού..
Είναι όσα οι άλλοι ερμηνεύουν και παρερμηνεύουν ανάλογα με την επιθυμία τους 
και με μπουσουλα το δικό τους "χάρτη"..
Κανένας μας δεν είναι ίδιος με τον άλλο
κι ας ψάχνουμε όλοι κάποιον να μας μοιάζει και να μας καταλαβαίνει
δεν είναι η ομοιότητα, ούτε η κατανόηση απόδειξη αγάπης,
μα η αποδοχή της ιδιαιτερότητας
που κάνει την αγάπη ν' ανθίζει..

8 σχόλια:

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Καλά τα λες Αλητούλα!

Όχι «ανέχομαι που είσαι διαφορετικός», αλλά «σε αγαπάω ακριβώς επειδή είσαι διαφορετικός»!

Αλητισσα είπε...

Να που συμφωνούμε και σε κάτι..

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Μα συμφωνούμε και στα πολιτικά νομίζω...

Αλητισσα είπε...

Ναι,ε; Για να το λες μάλλον έχεις αλλάξει πολιτικές απόψεις..

Ατάσθαλος είπε...

πολύ δίκιο έχεις. Όμορφο κείμενο.
καλή εβδομάδα!

καλησπέρα κ στον άσκαρ!

Αλητισσα είπε...

Καλή εβδομάδα και σ' εσάς Ατάσθαλε!

takis είπε...

Πολύ συγκινητικά όλα αυτά..
ειδικά το "σαγαπάω γιατί είσαι διαφορετικός"....

Παραμύθια σκέφτηκε ο Τάκης,

Μακάρι να ξέραμε γιατί αγαπάμε..
ο καθένας για τους δικούς του λόγους μάλλον.
"αγαπάμε" όμως?
ή μήπως παραμένουμε στα "δικά μας" με την ψευδαίσθηση οτι μέσα απο τα δικά μας "βλέπουμε" και τους άλλους?..

αλλά είναι ωραίες οι ψευδαισθήσεις..
άσε που καμιά φορά προσεγγίζουν την πραγματικότητα...
ή μήπως η πραγματικότητα μοιάζει με την ψευδαίσθηση?

μυστήρια πράγματα... σκέφτηκε ο Τάκης και ξανακοίταξε το μπιλιέτο της εφορίας.

Αλητισσα είπε...

Το κοιτάς δεν το κοιτάς δεν αλλάζει οπότε άστο κάτω και πιάσε τπτ άλλο να περάσει και η ώρα σου!!