Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2011

Ακροβολισμένη..

Κάποιες φορές ο έρωτας θυμίζει απροσδόκητο αναφιλητό
που ξεκομμένο από ένα βασανισμένο στήθος,
ψάχνει υπόσταση στο δροσερό αεράκι μιας ξεχασμένης νύχτας..
Δεν είναι τα διάφανα ρούχα που βοηθάνε τους ερωτευμένους
η φλόγα, έτσι κι αλλιώς, κρατάει όσο η νιότη
μέχρι που η χαρά του έρωτα σβήνει από το φόβο του θανάτου..
Κάποτε που ήσουν διάφανη είχες βρει τον τρόπο να απολαμβάνεις τις μυρωδιές
των ανθρώπων που αγαπούσες χωρίς την ενοχλητική παρεμβολή της  αμφισβήτησης..
Μετά ανακάλυψες πως ο χρόνος σου είχε πάρει το φυσικό
και σε είχε στεφανώσει με το αφύσικο
κι όλο αυτό έγινε με τόση απλότητα που δεν σκέφτηκες καν να το πολεμήσεις..
Με τον καιρό οι άμυνες των ανθρώπων καταλαγιάζουν
σαν θάλασσες που μετατρέπονται σε λίμνες από μια  αναπόφευκτη φυσική  εξέλιξη..
Δεν είμαι σίγουρη αν είναι η μοίρα που μας τοποθετεί στη θέση του αδύναμου
ή απλά η παραδοχή της ύπαρξης της
έτσι κι αλλιώς θα μείνω να ασθμαίνω στο ίδιο κορμί μ' εσένα,
να σε παρηγορώ με λόγια που δεν πίστεψα ποτέ
και να απολαμβάνω χαιρέκακα την παράδοση σου στο αναπόφευκτο..

20 σχόλια:

NOSTOS είπε...

..Η φλόγα του έρωτα δεν σβήνει όταν ο θάνατος έλθει,ειναι λεπτεπίλεπτη αυτη η φλόγα,σαν τα φτέρα μιάς πεταλούδας που αν τ'ακουμπήσει κάποιος αδυνατεί μετά να πετάξει,ειναι ευαίσθητη αυτή η φλόγα που μπορεί να σβήσει ακόμη και με ένα πέρασμα μιας αύρας.
Η συνήθεια είναι ο θάνατος της φλόγας του έρωτα,και η αυταπάτη να θεωρούμε τα πάντα δεδομένα και αυτονόητα στον έρωτα...ουτοπία η οχι σε μας απομένει να διατηρήσουμε αυτήν την φλόγα πάντα ζωντανή..Καλό σου βράδυ..

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Τι πίνεις ρε Νόστε και δε μας δίνεις;
Λοιπόν, τα «πήρα» και πάω να αντιγράψω απ’ το ημερολόγιο της Αλήτισσας...

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Πρώτα όμως να κατεβάσω κανένα τσιπουράκι, για να γαργαληθούν τα κύτταρα του εγκεφάλου μου!

takis είπε...

Πω πω..
ο Τάκης δεν καταλάβαινε τίποτα πια...

αλλά απο "Μπουκοφσικούς καριόληδες" τι να περιμένει κανείς...

και σήκωσε το ποτήρι του άλλη μια φορά...

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Βρε άμε στο διάκο κι εσύ, τσιτσιφιόγκο!

Αλητισσα είπε...

Νόστε,
όλα σχετικά είναι, όσοι είναι μόνοι εξιδανικεύουν τον έρωτα γιατί τους λείπει κι όσοι είναι με κάποιον τον θεωρούν τόσο δεδομένο που τον αποποιούνται..
ολα είναι θέμα ανάγκης..

Ασκαρ,
πολλά ξίδια αγόρι μου πίνεις..
Είπαμε να θαυμάζεις το Μπουκόφσκι αλλά όχι και την κύρωση ύπατος που είχε πάθει..

Τάκη,
από αυτοκαταστροφικούς τύπους καταλαβαίνει μόνο η αλήτισσα..
Μερικά τα καταλαβαίνουν μόνο όσοι ανήκουν στην ίδια συνομοταξία..

Kalliopi Avon είπε...

σε ξέρω εγώ εσένα, σε κοιτάζω από τον καθρέφτη συχνά...καλώς σε βρήκα.

Ατάσθαλος είπε...

"..η μοίρα ή η παραδοχή της ύπαρξής της". Καθένας βρίσκει κάτι που τον αγγίζει.
Σου αφιερώνω το όμορφο τραγούδι :)

mbemba είπε...

εγώ δεν ξέρω να μιλήσω τόσο όμορφα όπως εσείς αλλά το σίγουρο είναι ότι στις δικές σας σκέψεις βλέπω και τις δικές μου. τυχερή είμαι που σας βρήκα

Αλητισσα είπε...

Καλλιόπη και Μπέμπα καλώς ήρθατε!!

Ατάσθαλε,
ευχαριστώ για την αφιέρωση!!

Ασκαρδαμυκτί είπε...

«Παίζει» κάτι με τον Ατασθάλιο;

Αλητισσα είπε...

Εσύ τι λες;

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Εγώ λέω πως είναι μεγάλη συγανοπαπαδιά ο τύπος!

Αλλά δεν ξέρει πού έμπλεξε...

Αλητισσα είπε...

Που έμπλεξε δλδ;

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Δεν το λέω για να μην σου κάνω χαλάστρα!

Ένα μόνο θα πω στον αδελφό Ατασθάλιο:
όλοι οι «πρώην» της Αλήτισσας έγιναν καλόγεροι!

Ατάσθαλος είπε...

Μα όλα τα οσμίζεται αυτός ο Ασκαρ πιά; Πιπεράκι ρίξ'του αγαπητή Αλήτισσα! Εκ μέρους μου παρακαλώ!

Αλητισσα είπε...

Ο Ασκάρ απλώς ζηλεύει αγαπητέ..
Τινα κάνει κανείς, οι συγχρονες παιδαγωγικές μέθοδοι άλλωστε απαγορεύουν το πιπέρι ακόμα και στα κακομαθημένα παιδιά..
Που θα παει θα στρωσει μεγαλώνοντας!

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Αλητούλα, να επιλέξω την τιμωρία μου;
Λοιπόν... προτιμώ μπατσούλες στον πισινό!

Αλητισσα είπε...

Στο δικό σου;

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Nαι, σε χαλάει;