Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

Χριστουγεννιάτικη μελαγχολία..

Υπάρχουν στιγμές που η μοναξιά με τυλίγει
σα ρούχο παράταιρο,
κι εκεί που θέλω ένα χέρι ν' αγγίξει τούτη την πληγή
μαστίγιο γίνεται η αγάπη,
θλιβερό σαν εμένα..
Δέσμια του κόσμου που επέλεξα,
τραγική ηρωίδα ενός δράματος χωρίς τέλος
ψάχνω στα τυφλά να βρω τρυφεράδα
σε όποια αγάπη πλάθω κρυφά από χώμα
σα θεός του απόκρυφου κόσμου μου..
Οι ανεπαίσθητες μικρές κραυγές των μελλοθάνατων
με τραβάνε υπνωτισμένη στο βασίλειο του τίποτα
κι απέχω μια σπιθαμή απ' την αθανασία των ευγενών ψυχών
που στόλισαν τον κόσμο με τον πόνο της εγκατάλειψης..
Κι εκείνοι που μου μιλάνε για δύναμη και μάχη
μου είναι αδιάφοροι
δήμιοι του ίδιου μαρτυρίου μοιάζουνε..
Οι λέξεις είναι φάρμακο ανεκτίμητο τέτοιες στιγμές
μα πρέπει να έχεις καρδιά παιδιού
για να μη στέκεσαι άπρακτος
κι εκείνη τη γαλήνη του υπερήλικα
που η ιδέα του θανάτου δεν τον τρομάζει πια
για να χουν τα χέρια σου την απαλότητα που κάνει ένα άγγιγμα θεραπευτικό..
Κι αν κάποτε γλιτώσω απ' το μαχαίρι του δήμιου
κι αν φτάσω να έχω τη γαλήνη των χρόνων που απαιτούνται
για να εξοικειωθεί κανείς με το κενό
θα έχω με χαρά να θυμάμαι
πως νίκησα τον πιο μεγάλο εχθρό του ανθρώπου
την ανάγκη να μην είναι μόνος..

5 σχόλια:

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Τι μόνη ρε συ Αλήτισσα;
Δυο παιδιά έχεις, αδελφή, γονείς, μπλογκόφιλους... τα πάντα!
Τι σου λείπει δηλαδίς;
Ο μαλάκας που θα σου λέει "δεν σηκώνεσαι να ψήσεις κανέναν καφέ";

Αλητισσα είπε...

Τα παιδιά μου είναι στον πατέρα τους,
οι γονείς μου μου φέρνουν κατάθλιψη και η αδερφή μου ζει τον έρωτα της με τον άντρα της..
Οι μπλογκοφίλοι είναι μια χαρά και μ έχουν σώσει απ' τη κατάθλιψη πολλές φορές στο παρελθόν..
Τέλος δεν είναι όλοι οι άντρες σαν αυτόν που περιγράφεις, μην κρίνεις εξ ιδίων..
Η διαφορά ανάμεσα σ' εμένα και σ΄εσένα είναι μόνο, πως εσύ στο όνομα της όποιας ανεξαρτησίας πρεσβεύεις, αρνείσε να δεις και την πραγματικότητα..
Φιλιά τώρα και χρόνια πολλά και μοναχικά!!!σ' εσένα που τα γουστάρεις όχι σ' εμένα..

Ασκαρδαμυκτί είπε...

καλά... το βράδυ θα αποκαλύψω σε όλον τον κόσμο κάποιες απ' τις εκμυστηρεύσεις σου!

takis είπε...

Είσαι και μακρυά...
όλα εναντίον σου!..

Ελα ρε, μη κλείσω κανένα καράβι με φίλους και έρθουμε να αλλάξουμε τα πάντα!...

Γιορτές είναι , θα περάσουν..

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Tάκη, επιβεβαιώνεις την παροιμία "το μουνί σέρνει καράβι"!
Και, μάλιστα, γεμάτους άντρες!
Ή, σχεδόν, άντρες...