Δευτέρα, 24 Μαΐου 2010

Εικόνες ελευθερίας..



Κάποτε είχε ερωτευτεί το θυμόταν καθαρά,
όπως τη μυρωδιά απ' τα κουλουράκια
που έψηνε η μάνα του όταν ήταν παιδί..
Οι μυρωδιές φτιάχνουν ισχυρές αναμνήσεις,
μα εκείνος δε θυμόταν πολλά έτσι κι αλλιώς..
Η μνήμη δεν ασκούσε πάνω του καμιά γοητεία,
καθώς η σχέση του με το παρελθόν ήταν απλά χρονική..
Εμεινε να κοιτάζει τ' αχαμνά του απορημένος
για εκείνες τις στύσεις που είχε κάποτε..
Δε θυμόταν πότε νεκρώθηκε ο ανδρισμός του
ούτε αν η ερωτική πράξη του έφερνε κάποτε ευτυχία..
"Αν κάποτε δεν μπορώ ν' απολαμβάνω τον έρωτα, θα έχω πεθάνει.."
είχε πει σε μια βαρυσήμαντη δήλωση μεταξύ φίλων,
μα τώρα καθόταν εκεί ζωντανός με την απορία της αδιαφορίας του..
Η ερωτική πράξη γίνεται γοητευτική όταν έρχεται να σου επιβεβαιώσει
την ίδια σου την ανάγκη για αποδοχή
μα εκείνος δεν είχε ανάγκη απο τίποτα,
του έφτανε το δωμάτιο και τα τα αποτσίγαρα στο τασάκι,
άλλωστε ο ίδιος είχε απαρνηθεί τη μοιρασιά του κόσμου του
προσπαθώντας να εξασφαλίσει μια ελευθερία
που μόνο εκείνος μπορούσε να ορίσει..
Ώσπου μια μέρα ήταν αργά για να αναθεωρήσει
γιατί η συνήθεια με τον καιρό γίνεται πιο ισχυρή από την επιθυμία
η συνήθεια δε ζητάει ούτε αναρωτιέται
είναι στατική σαν το θάνατο
ενώ η επιθυμία θέλει συμμετοχή και ευθύνη
κι εκείνος βαριόταν τρομέρα να τρέχει κι ακόμα πιο πολύ να προσπαθεί..
Συναντηθήκαμε τυχαία σε κάποιο μέσο μαζική μεταφοράς
και ξέρω πως δε θυμήθηκε αν με ήξερε..
Ευγενικά μου παραχώρησε τη θέση του,
αν και την είχε περισσότερη ανάγκη απο μένα
κι εγω σαν ένδειξη ευγνωμοσύνης
του χάρισα προκλητικά,ένα ξεδιάντροπο άγγιγμα..

12 σχόλια:

Ασκαρδαμυκτί είπε...

καμιά φορά, οκ... σπάνια, το ξέρω, κάτι τέτοια αγγίγματα μπορεί να σε βγάλουν απ' τη βόλεψη της συνήθειας!

Αλητισσα είπε...

Δε νομίζω Ασκαρ μου, οτι μπορουν να κάνουν το παραμικρό..
Αλλωστε η κίνηση είναι περισσότερο κοροιδευτική και εκδικητική παρά που κρύβει προσδοκία..
Γενικά μερικοί κόσμοι είναι αδιαπέραστοι σαν αλξίσφαιρο γυαλί, μπορείς να δεις αλλά όχι να αγγίξεις..
Τεσπα όπως τη βρίσκει ο καθένας..
Σε φιλώ αλήτικα..

takis είπε...

Τώρα, να σου οτι δεν τρελλαίνομαι για ξεδιάντροπα αγγίγματα..ψέμματα θα είναι...
και για άλλα πολλά τρελλαίνομαι τελικά...τώρα που το σκέφτομαι..

Αλητισσα είπε...

χμ! και ποιός είναι αυτός που δεν τρελαίνεται για αγγίγματα ξεδιάντροπα και μη;
Αυτός που δεν νοιάζεται πιθανότατα έχει πεθάνει και δεν του το έχουν πει..
Ξέρεις, πολλοί πεθαίνουν αλλά περνάνε χρόνια να το καταλάβουν η σήψη είναι ύπουλη διαδικασία..

Ασκαρδαμυκτί είπε...

O Tάκης ανήκει στην ίδια κατηγορία με τον φίλο μου τον Σπίθα... Είναι "απελπιστικά διαθέσιμος"!

Αλητισσα είπε...

Και που είναι βρε το κακό να είναι κανείς "απελπιστικά διαθέσιμος" οι άνθρωποι είναι φτιαγμένοι να είναι δυο δυο, τρεις τρεις,τεσσερις τέσσερις κι εννιοτε οι κακές γλώσσες ονομάζουν το "ομαδικό πνεύμα" παρτούζα..
Όσα δε φτάνει η αλεπού..

takis είπε...

Ο "απελπιστικά διαθέσιμος" επέστρεψε και χαιρετά τους "απελπιστικά δεσμευμένους".

Ελάτε, όλοι στο ίδιο καζάνι είμαστε ...

Τελικά μακάρι να ήμουν απελπιστικά διαθέσιμος.....

Ο ορισμός της παρτούζας ξεκινάει λένε οταν χάνεις το μέτρημα...

Mr.Di είπε...

Στο Mr DI άρεσε πολύ το κείμενο Τόσο πολύ που σχεδόν μετάνοιωσε που το διάβασε! Προσπάθησε να καταλάβει αν αυτό είχε να κάνει με τη μέση του κειμένου και τη συμπάθεια του για κείνον που "είχε απαρνηθεί τη μοιρασιά του κόσμου του προσπαθώντας να εξασφαλίσει μια ελευθερία
που μόνο εκείνος μπορούσε να ορίσει.."
ή με το τέλος του και το ξεδιάντροπο άγγιγμα της, που θαρρείς και η υποδόρια κακεντρέχεια της έρχεται να επιβεβαιώσει ότι ίσως η επιλογή του να απαρνηθεί το κόσμο για μιαν ελευθερία που μόνο εκείνος μπορούσε να ορίσει να μην ήταν και τόσο παράλογη. Βέβαια, δεν του φάνηκαν λιγότερο ελκυστικές κι οι σκέψεις για τις συνήθεια που είναι στατική σα το θάνατο, αν κι ο ίδιος ο Mr Di τις αντιμετωπίζει με μεγαλύτερο σεβασμό καθώς σκέφτεται και ξανασκέφτεται ότι η συνήθεια είναι ο τρόπος της ζωής για να διασφαλίζει την ύπαρξη της. "Μα θα μπορούσε κανείς άραγε να μαθαίνει τη ζωή απ΄την αρχή κάθε πρωί;" αναρωτιέται τακτικά. Τώρα βέβαια δεν σκέφτεται και λίγες μαλακίες ο Mr Di, οπότε μια πάνω μια κάτω δεν αλλάζει τίποτα. Για την επιθυμία φυσικά καμιά αντίρρηση, χωρίς αυτή είσαι νεκρός! Αλλά πάλι προσπαθεί να σκεφτεί αν είναι δυνατόν να πάψει κάποιος να επιθυμεί επειδή βαριέται τρομερά να τρέχει και να προσπαθεί. "Στο κάτω κάτω το να βαριέσαι τρομερά να τρέχεις και να προσπαθείς είναι μια μεγάλη επιθυμία. Θέλεις πάρα πολύ να μη τρέχεις και να μη προσπαθείς" σκεφτόταν ο Mr Di, αλλά βέβαια είναι φυσικό αυτό γιατί όσοι τον γνωρίζουν ξέρουν ότι είναι φανατικός της τεμπελιάς, οπότε μάλλον ο συλλογισμός του ιδιοτελής είναι. Τέλος πάντων θα μπορούσε να σκέφτεται με τις ώρες μαλακίες ο Μr Di και να τις γράφει εδώ, μα τίποτα μα τίποτα δεν θα άλλαζε το γεγονός ότι του άρεσε πολύ το κείμενο τόσο που να έχει μετανοιώσει που το διάβασε, γιατί πέρα απ όλα τ άλλα είναι και τρομερά ζηλιάρης και πάντα θα σκέφτεται πώς δεν πρόλαβε αυτός να σκεφτεί πρώτος ενα κείμενο που κι αν ακόμη δεν κατάφερνε να είναι αριστούργημα θα είχε αυτό την έξοχη στην απλότητα της κατάληξη

Ευγενικά μου παραχώρησε τη θέση του,
αν και την είχε περισσότερη ανάγκη απο μένα
κι εγω σαν ένδειξη ευγνωμοσύνης
του χάρισα προκλητικά,ένα ξεδιάντροπο άγγιγμα..''

Αλητισσα είπε...

Mr Di,
ομολογουμένως το σχόλιο σας είναι ιδιαίτερα κολακευτικό παρόλο που οι απόψεις μας δεν συγκλίνουν απόλυτα..
Αλλωστε αυτό από μόνο του είναι μαγεία..
Κρίμα που δεν μπορώ να ζωγραφίσω γιατί νιώθω ότι το σχόλιο σας από μόνο του θα μπορούσε να είναι το θέμα ενός πίνακα ζωγραφικής..

Αλητισσα είπε...

Τάκη,
είμαι σίγουρη ότι η ευγενική σου αγωγή δε σου έχει επιτρέψει ποτέ να χάσεις το μέτρημα..

takis είπε...

Κοίτα, εδώ που τα λέμε, και λόγω της ευγενικής μου καταγωγής όπως εύστοχα επεσήμανες, μόνο μέχρι 4 εχω μετρήσει...

Με χαρά επίσης παρατηρώ την επανάκαμψη του Mr.Di που συμβάλλει αποφασιστικά στην βαθύτερη κατανόηση των "εικόνων ελευθερίας" και των συνακόλουθων πνευματικών ερεθισμάτων απο εσκεμμένα ξεδιάντροπα αγγίγματα...

Αλητισσα είπε...

Γουαου!!!!!!
Τελικά Τάκη μου είσαι γεμάτος εκπλήξεις!!!!!
Αναρωτιέμαι τι άλλο θα μας αποκαλύψεις..