Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2009



Μέρες μόχθου κι απομόνωσης
όταν η χαρά μεταφράζεται σε σχολικές επιτυχίες
και μικρές αγκαλιές γεμάτες αγάπη και φιλιά,
κι η λύπη σε αποτυχημένα διαγωνίσματα
και μοναξιά από εκείνη που νιώθουν
τα γεροντάκια που έχασαν τον άνθρωπο τους πρόωρα.
Σα δε σε φτάνει ο χρόνος να χαίρεσαι
κοιμάσαι νωρίς
να μη θυμάσαι πως θα ταν η ζωή
αν είχες το δικαίωμα να θέλεις..

2 σχόλια:

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Μωρ' αν υπάρχουν και "οι μικρές αγκαλιές" πάλι καλά να λες!

takis είπε...

Ρε χαζομαμά για στάσου λίγο στα πόδια σου...

Αυτό το "αν είχες το δικαίωμα να θέλεις" ...με νευριάζει!..

Πάρε τη ζωή στα χέρια όπως είναι ..και θέλεις και μπορείς..

Αντε, μου θέλεις και δικαιώματα!

Αποφάσισε οτι τα έχεις.