Κυριακή, 9 Αυγούστου 2009

Μεσάνυχτα..



Παίρνω πόζες να ορθώσω το μικρό μου ανάστημα
απέναντι στο θηρίο της μοναξιάς που παραμονεύει να με κατασπαράξει..
Θυμώνω που το ΄χα δαμάσει και τώρα ξαναγύρισε
πιο άγριο και θυμωμένο από πριν..
Η μοναξιά δε μοιάζει με κανένα άλλο θηρίο,
σ΄ αφήνει να το ξεχάσεις και ξαναγυρίζει θεριεμένο
κι ανελέητο να σ΄εκδικηθεί για τον καιρό που αγνόησες την ύπαρξη του..
Φοβάμαι πως δεν έχω πια δύναμη να το αντιμετωπίσω,
δεν είναι που κουράστηκα να μάχομαι το εαυτό μου
μα δεν άντέχω και τον πόνο όπως κάποτε..
Ο πόνος είναι αθροιστικός κι ας λένε πως τον συνηθίζεις με τον καιρό,
ξυπνάς ένα πρωί και ξέρεις πως ακόμα και το τσίμπημα μιας καρφίτσας
μπορεί να σε γονατίσει..
Είναι δύσκολη εκείνη η ώρα που συνειδητά πια ξέρεις
πως έχεις ανάγκη από μαλακάδα
να ξαπλώνεις την καρδιά σου απ΄τη σκληρότητα του κόσμου,
το θόρυβο των αυτοκινήτων,
τις φωνές των παιδιών,
που θες να δίνεσαι από έρωτα,
που δε θες να είσαι πια από μέταλλο αλλά από βαμβάκι..
......................................................
Ωρα μηδέν κι ο κόσμος ανασένει βαθιά
κάνοντας όνειρα που καταλήγουν σε πολλά μηδενικά..
Ίσως κι εγώ κάποτε να έχω αυτή την πολυτέλεια
ισως κάποτε να μη χρειάζεται να ονειρεύομαι τα αυτονόητα σα να ΄ναι θησαυροί..

4 σχόλια:

takis είπε...

Mου αρέσουν τα μικρά αναστήματα που παίρνουν πόζες...

Τα υπόλοιπα περί θηρίων μοναξιάς τα ακούω και χαμογελάω..
ειδικά μετά τις ωραίες φωτό της περασμένης ανάρτησης.

Απο την άλλη καταλαβαίνω οτι δεν έχεις βρεί τη σωστή αναλογία μέταλλου και βαμβακιού για σένα..οχι οτι είναι εύκολο αλλά πρέπει να τη βρείς.

Ωρα μηδέν?!..δεν υπάρχει..πάρτο χαμπάρι..και τα όνειρα όνειρα..

Πάω να συνεχίσω το ποτό μου στο γιώτ σε μια απόμερη παραλία με κάτι βαρετά τυρκουάζ νερά..ψυχή γύρω και αυτός ο καταραμένος ήλιος με μαυρίζει παντού..έλεος πια..

Αλητισσα είπε...

Τάκη μου νομίζω ότι έχεις απόλυτο δίκιο ότι πρέπει να βρω μια μέση λύση ανάμεσα στο συναίσθημα και τη λογική..
Σ ευχαριστώ είναι πολύ χρήσιμη η συμβουλή σου..
Οσο για το γιωτ..
Σου εφιερώνω το γνωστό ασμα που λέει:
"Εμείς με τραμ πηγαιναμε και άλλοι με κουρσάρες για μας τα ντόρτια κι οι διπλές και γι' άλλους οι εξάρες.."
ΥΓ. Μπορεί να έχω μικρό ανάστημα αλλά στις πόζες είμαι φυσικό ταλέντο..
Χαχαχαχα..
Καλές διακοπές να περάσεις..

marilia είπε...

Πολλές φορές έρχομαι και διαβάζοντας σκέφτομαι πως με πρόλαβες και τα 'πες καλύτερα από μένα.

Σνουποφιλί αληθινό

Αλητισσα είπε...

Κι απο ΄μενα κοριτσάκι μου πολλά φιλάκια..