Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2008

Όλα σιωπή..




Ονειρεύομαι με μάτια ορθάνοιχτα και χείλη κλειστά..
Αναπολώ σαν να κοιτάζω κιτρινισμένη καρτ-ποστάλ ξεχασμένων διακοπών..
Ποια ανάγκή μου ανασκάλεψε ο χρόνος
κι ύστερα τιμητικά με τοποθέτησε στο «σωρό»
γελώντας τρανταχτά με το ίδιο του το κατόρθωμα;
Βασική μου απορία
η πηγή της ίδιας της εσωτερικής μου ανάγκης..
Όταν οι επιθυμίες γίνονται ανάγκες
δεν έχεις πια άλλη επιλογή απ΄ το να εξομοιωθείς..
Ο πόνος της απώλειας σε τοποθετεί στη θέση του στρατιώτη
που τα βράδια ξεκουράζεται
αναπολώντας ζεστό φαΐ
και μια αγκαλιά
αντί να σχεδιάζει την επόμενη μάχη..
Απροσδιόριστα επιλέγεις να είσαι κάτι..
Με μόνη πυξίδα την ίδια σου την ανάγκη..
Ο κόσμος στη ίδια θέση..
Τα σημεία του ορίζοντα εκεί
κι εγώ μ’ ένα τσουβάλι συναισθήματα..
Τι να τα κάνω?
Θέλω να τα πετάξω και τα λυπάμαι
σα ‘ναι η μόνη παρακαταθήκη μου στην ανθρωπιά..
Φώναζα να μ’ ακούσεις..
Μα τι ν’ ακούσεις κι εσύ;
Οι σιωπές δεν έχουν ήχο κι εμένα τα χείλη μου θέλουν να κλείσουν..
Κι ύστερα να πορευτώ στην αιωνιότητα του «σωρού»..
Συντετριμμένη από του έρωτα το δόρυ..

Κυριακή, 3 Αυγούστου 2008

Καρικατούρα


Σκέψεις στη φούρια του καλοκαιριού
Υγρή ζέστη και το μυαλό μου παγωμένο..
Αναλογίζομαι το χρόνο και το χώρο
μ’ ευγνωμοσύνη..
Αναρωτιέμαι
αν τα ένστικτα τιθασεύονται χωρίς κόστος..
Πριν βρω στοργή
είχα μόνο εκείνα ή
ήταν μετά την υποψία της που τα θυσίασα;
Τι έμαθα και τι ξέχασα
ο απολογισμός των ημερών μου στον κόσμο τούτο..
Όλα εκείνα που προσπαθώ ν’ αποχωριστώ
καιροφυλακτούν..
Κάθε μου σκέψη και όνειρο
μοιραία συναντά τα ίδια εμπόδια..
Σε κάθε εικόνα μου υπάρχει
μια χρωματική έλλειψη..
Με το βλέμμα ν’ ατενίζει την επόμενη μέρα
οι επιθυμίες μου με τρομάζουν σαν ξαφνικό τρανταχτό γέλιο..
‘Έλα’ λέω
‘στα μπαλκόνια υπάρχουν ακόμα λουλούδια’
μα δεν είμαι σίγουρη αν τα βλέπω..
Κι εκεί κλείνει το κέλυφος που τόσο μισώ
πόρτες παράθυρα κλειστά με προστατεύουν
από ‘κεινα που δεν μπορώ ν’ αντέξω..
Παράταιρη νιώθω
καρικατούρα κάποιου περιπλανώμενου ζωγράφου,
φτιάχτηκα για λόγους βιοποριστικούς
με την αφελή επιθυμία της αναγνώρισης κάποιου χαρίσματος
εξυπηρετώ ένα σκοπό που έχει να κάνει μόνο με την ανάγκη της επιβίωσης..
Αν είχα σήμερα την επιλογή
θ’ άφηνα το σώμα μου βορρά στα θηρία της πόλης..
Αν ήταν να θυσιαστώ θα ‘θελα να ήταν στον βωμό της παρέκκλισης..