Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2008

Το άλλο μου μισό..



Το άλλο μου μισό δεν το βρήκα, με βρήκε θλιμένη σε μια λεωφόρο
να έχω ξεχάσει τη διαδρομή της επιστροφής..
'Ηταν χειμώνας κι εκείνο τον καιρό το χιόνι είχε ασπρίσει τον κόσμο
μάλλον σε μια προσπάθεια να κρύψει την ασχήμια του..
Ο κόσμος κάποιες μέρες είναι πολύ άσχημος ίσως να φταίνε οι εξατμίσεις
ή ακόμα και που δεν προλαβαίνουνε να γελάσουνε οι άνθρωποι..
Κάθεται πάνω στις στέγες και στους τοίχους των σπιτιών μια απόγνωση
ίδια με 'κείνη του ανθρώπου που χάνεται,
σ' ένα αφιλόξενο δάσος μια κρύα νύχτα του χειμώνα,
μόνος κι απροστάτευτος ανάμεσα σε θηρία
που θα του επιτεθούν μονάχα από την ανάγκη τους για επιβίωση..
Έτσι ένιωθα κι εγώ, εκεί στην φωτισμένη λεωφόρο
έτοιμη να προστατευτώ, με τις αισθήσεις σε εγρήγορση
και τους δρόμους διαφυγής μελετημένους με την άκρη του ματιού μου..
Είναι που οι άνθρωποι δε μοιάζουν με τα θηρία της φύσης
καθώς δεν επιτίθενται για να επιβιώσουν..
Με βρήκε λοιπόν φοβισμένη κι ας είχε χιονίσει,
κι ας έδειχνε ο κόσμος πιο όμορφος,
με βρήκε να ψάχνω το δρόμο της επιστροφής..
Με χρεώθηκε άθελα του, σα παιδί που το βοηθάς να βρει τη μάνα του
κι αναλαμβάνεις να το προσέχεις μέχρι τότε,
που γίνεσαι κομμάτι της ζωής του τυχαία, ακόμα κι αν δεν είχες τέτοια πρόθεση..
Καθένας μας μπορεί να είναι χαμένος,
καθένας μας μπορεί να φοβάται,
κάθε στιγμή τυχαία ή προμελετημένη μπορεί να δέσει τη ζωή μας
με τη ζωή κάποιου περαστικού..
Είναι που κάποιοι άνθρωποι μπορεί να νιώσουν στην ανάσα μας το φόβο
και να γίνουν το άλλο μας μισό,
απλά και μόνο γιατί έτυχε να βρίσκονται
εκείνο το βράδυ στη συγκεκριμένη λεωφόρο..

7 σχόλια:

Dora Tsirka είπε...

Σε βρίσκει, το βρίσκεις. Μπορεί στην πορεία να γίνει ο καθρέφτης σου για το άλλο μισό του εαυτού που δεν ξέρεις πώς να το ονειρευτείς ακόμη.

Καλή εβδομάδα :)

Αλητισσα είπε...

Μάλλον έτσι γίνεται Ντόρα μου..
Καλό σου βράδυ και καλή εβδομάδα!

gregory είπε...

εχω τη γνωμη εαν ξερης τι θελης...
ισος να μη το βρης ποτε...
σου ευχομε να το βρης σε καπιο ..χωματοδρομο...

Αλητισσα είπε...

Γρηγόρη,
τα "θέλω" μας, αλλάζουν ανάλογα με τις συνθήκες, την ηλικία και τις ανάγκες μας, καμιά φορά ακόμα και ανάλογα με τη διάθεση μας..
Προσωπικά δεν έχω να παινεύομαι για τη σταθερότητα του χαρακτήρα μου αλλά όπως και να 'χει όσοι με αγαπούν θεωρητικά έχουν αποδεχτεί και τα μειονεκτήματα μου..
Όπως και να ΄χει σε λεωφόρο ή σε χωματόδρομο δεν έχει για 'μενα σημασία αρκεί να είμαι καλά..
Γιατί οι ευτυχισμένοι άνθρωποι είναι πιο ακίνδυνοι για το περιβάλλον..

gregory είπε...

αχ αυτη η ηλικια τα βλεπης και με
επιφυλακυικα...ξερω....

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Οκ, σε λεωφόρο ήτανε, χριστουγεννιάτικα στολισμένη και με τους καστανάδες να φυσούν τη φου-φου!

Αλητισσα είπε...

Ασκαρούλη,
που θα κάνεις Χριστούγεννα φέτος!!?