Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2008

30 Οκτωβρίου 1998



Σα σήμερα πρίν ακριβώς από 10 χρόνια έφερα στον κόσμο το δεύτερο μου παιδί, την κόρη μου. Ο γάμος μου ήδη δεν πήγαινε καλά και δε θα πάψω ποτέ να πιστεύω πως ήταν μια τρομερά επιπόλαιη απόφαση, σίγουρα όμως αν έχω κάτι να μετανιώσω δεν είναι ο ερχομός της κόρης μου στον κόσμο. Γενικά η γέννηση της ήταν αρκετά κωμική κι εύχομαι όλη της η ζωή να έχει γέλιο και χαρά.
Στις 29 Οκτωβρίου το βράδυ είχα επισκεφτεί το γιατρό ο οποίος με ενημέρωσε ότι όλα φαινόταν έτοιμα και ότι ήταν πια θέμα ωρών, μου πρότεινε μάλιστα να μείνω στην κλινική, του είπα ότι είχα να ταχτοποιήσω διάφορα θέματα στη δουλειά και δεν υπήρχε καμία περίπτωση να μείνω (τότε ήμουν ελεύθερη επαγγελματίας).
Στο σπίτι ανακοίνωσα στον πατέρα της ότι την άλλη μέρα θα γεννούσα κι ούτε που με πίστεψε γιατί ήταν σχεδόν 2 βδομάδες νωρίτερα απ' την τελευταία ημερομηνία. Την επόμενη μέρα είχε επαγγελματικό ταξίδι στα Χανιά που δεν μπορούσε με τίποτα να ακυρώσει, μου πρότεινε μάλιστα να συγκρατηθώ κι ότι αυτός θα έκανε ότι μπορούσε να έρθει όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Την επόμενη μέρα το πρωί ταχτοποίησα τις τελευταίες λεπτομέρειες της δουλειάς μου πήγα για άλλη μια φορά στο γιατρό που ήθελε και πάλι να μείνω μέσα, μέχρι που του εξήγησα ότι περίμενα τον άντρα μου να γυρίσει απ' τα Χανιά και καμιά όρεξη δεν είχα να γεννήσω μόνη μου. Μετά από αρκετές διαπραγματεύσεις και την υπόσχεση να πάω στην κλινική στις 5μμ με άφησε να φύγω.
Οι πόνοι είχαν αρχίσει αλλά ήταν μικροί και ακανόνιστοι οπότε ήξερα πως είχα χρόνο. Πήγα Σούπερ Μάρκετ όπου συνάντησα μια γειτόνισσα που με ρώτησε πότε γεννάω. Όταν της είπα το απόγευμα με ρώτησε αν θα γεννούσα με καισαρική της είπα όχι, κι αυτή έπαθε ένα ακόμα σοκ και με ρώτησε "Καλά και δεν πονάς;"
"Φυσικα και πονάω αλλά λίγο, άντε πάω τώρα να ψωνίσω".
Μετά πήγα σπίτι και η μάνα μου έπαθε μια κανονική υστερία που ήμουν έτοιμη να γεννήσω και είχα πάει ΣΜ.
Αφού έκανα και τις τελευταίες προετοιμασίες άρχισα να παίρνω τον άντρα μου για να σιγουρευτώ ότι δεν είχε ξεχάσει ότι θα γεννούσα.
Στις 5.00μμ μου ανακοίνωσε ότι ήταν κοντά στο Ηράκλειο, ενώ στην πραγματικότητα ήταν κοντά στο Ρέθυμνο.
Στις 5.30μμ ο γιατρός μ' έψαχνε στην κλινική και λίγο μετά με πήρε μια υπάλληλος μου να μου πει ότι την είχε πάρει ο γιατρός γιατί νόμιζε ότι είχα πάει στη δουλειά και είχα ξεχάσει να πάω στην κλινική.
Στις 6.30μμ έφτασε ο πρώην άντρας μου, ο οποίος κανένα άγχος δεν είχε να πάμε στην κλινική, το πιό μεγάλο άγχος του ήταν να κάνει μπάνιο και να βάλει το τυχερό του πουκάμισο.
Έτσι αισίως κατά τις 7.30μμ φτάσαμε στην κλινική, ο γιατρός είχε βαρέθει κι είχε πάει για καφέ, στο πόδι του είχε αφήσει μια άλλη γιατρό.
Είχαμε ένα πρόβλημα συννενόησης με την κοπέλα μέχρι να της εξηγήσω ότι γεννούσα γιατί είχα μικρή κοιλιά και φαινόμουν μια χαρά . Μόλις με εξέτασε βέβαια πείστηκε έτσι βρέθηκα τάχιστα στην αίθουσα ωδινών.
Εκείνη τη στιγμή άρχισα να φοβάμαι, ότι θα πεθάνω ή εγώ ή το μωρό και παραλίγο να σκοτώσω τον πρώην άντρα μου που μου έλεγε να σπρώχνω καλά για να βγει εύκολα το μωρό.
Στις 9μμ εμφανίστηκε και ο γιατρός μου, που δεν ήταν καθόλου χαρούμενος που τον είχα στήσει νωρίτερα, αλλά μόλις με κοίταξε ο θυμός του έγινε έκπληξη και φώναξε "παιδιά γεννάει" και πάνω που ήμουν έτοιμη να βάλω τα κλάματα γιατί τώρα πια ήμουν σίγουρη ότι θα πέθαινα,σκεφτόμουνα πως απλά δεν γινόταν να γεννάω με τόσο λίγους πόνους, μου βάζει τις φωνες η μαία να σπρώξω και με κοιτάνε όλοι αυστηρά που δεν είχα καταλάβει τι γινόταν, και τους λέω το θεικό:
"Εγώ δεν τα καταφέρνω καλά στο πρώξιμο".
Ε, τότε με κοίταξανε όλοι δολοφονικά, και τι να κάνω έσπρωξα και να την η μικρή μου, κρεμασμένη ανάποδα απ' το ένα πόδι και ο ομφάλιος λώρος ακόμα να τη δένει μαζί μου. Υπέροχη στιγμή, η μικρή τσιρίζε αλύπητα, μου την έδωσαν και συνειδητοποίησα πως την αγαπούσα όσο και το γιό μου, ούτε σπιθαμή λιγότερο και πως ήταν μια ακόμα υπέροχη στιγμή στη ζωή μου. Ηταν πολύ μικροκαμωμένη πράγμα όμως που δεν την εμπόδισε να κλαίει ασταμάτητα για τις επόμενες 2 ώρες και που έκανε όλο το προσωπικό της κλινικής να λέει πως θα ήταν γλωσσού κάτι στο οποίο τελικά είχαν απόλυτο δίκιο.



Έτσι σήμερα, παρόλο που την καμαρώνω να μεγαλώνει, κάθε που μ΄αγκαλιάζει τα βράδια που τη βάζω για ύπνο και νιώθω τα χεράκια της στην πλάτη μου να με χαϊδεύουνε, είναι για 'μένα εκείνο το ίδιο μωράκι που έκλαιγε με πείσμα αναποδογυρισμένο στο μαιευτήριο..
Μακάρι να είναι υγιής και τυχερή σ' αυτή τη ζωή μακάρι τα χρόνια που έρχονται να είναι όμορφα και να μπορώ πάντα να νιώθω κάτι από ΄κεινα τα χεράκια στην πλάτη μου..

18 σχόλια:

Λασπολογος είπε...

να σου ζήσει και να ζήσετε...

εγώ σα δεύτερο παιδί που γεννήθηκα, βγήκα πολύ γρήγορα. Ο πατέρας μου, έχοντας φάει όλη την αναμονή με την αδερφή μου, πάνω από 8ωρο, αποφάσισε να αφήσει τη μάνα μου στο μαιευτήριο, να πάει λαϊκή, να πάρει ψάρια και να πέσει για ύπνο...καταλαβαίνεις λοιπόν πώς έχασε όλη την ιστορία...της γέννας.

Αν και χαρακτήρισες την απόφαση του γάμου σου, επιπόλαιη μη ξεχνάς πώς χωρίς τον συγκεκριμένο σύντροφο δε θα είχες το συγκεκριμένο αγγελούδι που αγαπάς τόσο πολύ...

για όλα πρέπει να κοιτάμε την θετική πλευρά...τις καλησπέρες μου

Dora Tsirka είπε...

Να σου ζήσει η μικρούλα. Μακάρι αν ποτέ γεννήσω να γεννήσω τόσο ανώδυνα κι εύκολα :)
Τρυφερό κείμενο, μανούλα...

spirosvii είπε...

Εξαιρετικό. Άρχισες να βρίσκεις τα διαμάντια που έχεις μέσα σου.
Σε ευχαριστώ πολύ για την προσφορά σου..

Να σας ζήσει!!!

gregory είπε...

καλησπερα....εχω την γνωμη οτι η γυναικα ολοκληρωνετε μονο εαν γενηση.....και δεν μπορω να καταλαβω τωρα τελευτεα ειναι της μοδας να κανουν γενα με καισαρικη...χωρις να υπαρχη λογος...να σου ζησουν τα παιδια σου,να τα δης να κανουν και αυτα παιδια...οσο εαν χωρισες εχει μικρη σιμασια,μπροστα στην μητροτητα....
ΥΣ...οποτε τα λεμε και αυτα....αλητακια εεεε...

Αλητισσα είπε...

Καταρχήν να σας ευχαριστήσω όλους για τις ευχές σας, είμαι σίγουρη πως και η Ελενίτσα μου θα σας ευχαριστούσε αν ήξερε για το ιστολόγιο..

Λαπολόγε,
κρίμα να χάσει ο πατέρας σου μια τόσο όμορφη στιγμή αν και είμαι σίγουρη πως θα τον έχεις ανταμείψει μελλοντικά..
Όσον αφορά το γάμο μου, εννοούσα πως ήταν επιπόλαιη η απόφαση να κάνω δεύτερο παιδί. Τον πρώην άντρα μου τον αγαπούσα πολύ και αν μη τι άλλο σίγουρα τα παιδιά μου είναι "καρπός αγάπης" τουλάχιστον απ' την πλευρά μου.
Η αρνητική πλευρά είναι, πως τις συνέπειες από τις επιπολαιότητες των μεγάλων τελικά τις επωμίζονται και τα παιδιά..

Ντόρα μου,
αν έχω κάτι να σου ευχηθώ είναι σίγουρα να κάνεις γερά παιδιά και να έχεις μια γέννα σαν αυτή της κόρης μου..
Ήμουν τόσο νηφάλια απ' την έλλειψη πόνου που θυμάμαι και την παραμικρή λεπτομέρεια..

Σπύρο μου,
σ' ευχαριστώ πολύ και σας εύχομαι να κάνετε όσα παιδάκια επιθυμήσετε και να γίνεται πολύ καλοί γονείς..
ΥΓ. για ποιά προσφορά μ' ευχαριστείς;

Γρηγόρη,
Όντως η μητρότητα είναι συγκλονιστική εμπειρία θα μπορούσα να γράφω ώρες για τα συναισθήματα εκείνης της στιγμής..
Ναι, τα παιδιά μου μπορείτε να τα λέτε αλητάκια..
Είματσε γενικά μια αλητοοικογένεια..
:)

Κούκος είπε...

Χρόνια πολλά στη κορούλα σου.
Να τη χαίρεσαι και να την καμαρώνεις.
Αλητούλα, σε ότι αφορά τη μητρότητα, είχα διαβάσει κάποτε από ένα μεγάλο συγγραφέα ότι η συγγραφή ενός βιβλίου είναι ότι πιο κοντινό μπορεί να αισθανθεί ένας άντρας σε σχέση με τη μητρότητα.

Αλητισσα είπε...

Κούκο σ' ευχαριστώ θερμά..
Αν θες την άποψη μου το πιο κοντινό πράγμα στη μητρότητα είναι η πατρότητα, αρκεί να είσαι εκεί από το Α σημείο και να μην ξεχωρίζεις τον εαυτό σου επειδή δεν κυοφόρησες ή δε θήλασες..
Τα παιδιά δεν είναι "γυναικεία υπόθεση" είναι υπόθεση δυο ανθρώπων και νομίζω δεν είναι τυχαίο που η φύση επέλεξε τη συμμετοχη και των δυο φύλων στο θαύμα της ζωής.. Αν ήταν κάτι άλλο νομίζω οι γυναίκες θα είχαν την ικανότητα να αυτογονιμοποιούνται..

Ασκαρδαμυκτί είπε...

Να σου ζήσει η μικρή!
Αλλά ένα ψιλοσόκ με τη στάση του πατέρα της το έπαθα ο έρμος...

marilia είπε...

Να ζήσεις, Ελενίτσα και χρόνια πολλά!
Μεγάλη να γίνεις με άσπρα μαλλιά!
Παντού να σκορπίζεις της γνώσης το φως
Και όλοι να λένε "Να μία σοφός!!!!"

Να σου ζήσει! Να τη χαίρεσαι!!!

Δε φαντάζομαι να μην έμεινε ούτε κερασάκι από την τούρτα, ε;

αρφ!

Αλητισσα είπε...

Ασκαρ και Μαριλίτσα σας ευχαριστώ πολύ πολύ..
Μαριλίτσα το πάρτι είναι αύριο το απόγευμα σε περιμένουμε να φάμε τουρτίτσα!!
Σοβαρά το λέω..

spirosvii είπε...

προσφορά είναι όταν προσφέρεις κάτι αληθινά δικό σου, που το κουβαλάς στην καρδιά σου. Δίνεις στους άλλους μια ευκαιρία να αισθανθούν, να νιώσουν κι αυτοί λίγάκι από από αυτό που έχεις εσύ. Αυτό εννοούσα. Ελπίζω να έγινα κατανοητός.

Αλητισσα είπε...

Σπύρο με συγκινείς,
είσαι πολλή ευαίσθητη ψυχή..Συγχώρα με που δεν κατάλαβα αλλά δεν περίμενα κάποιος να το βλέπει έτσι..
Καλό σου μήνα και καλό μήνα σ΄ όλους!

ενας ανοητος αντρας είπε...

καλημερα σου ...

να την χαιρεσαι και την μικρη σου και το παληκαρι σου ...
εκει εμεινες φανταζομαι

η πιο δυνατη στιγμη της ζωης μου ηταν η παρουσια στην γεννα του γιου μου,στην κορη μου με ειχαν βγαλει εξω γιατι ο γιατρος φοβοταν πιθανη επιπλοκη
ειναι εικονες που δεν προκειται να ξεχασω
σ'ευχαριστω που μου τις θυμησες

καλο σου μηνα

Αλητισσα είπε...

Καλώς όρισες Ανόητε Άντρα και καλό σου μήνα..
Σ' ευχαριστώ πολύ για τις ευχές..
Νομίζω πως το σχόλιο σου, είναι η απόδειξη αυτού που είπα παραπάνω στο Κούκο ότι το πιο κοντινό συναίσθημα στη μητρότητα είναι η πατρότητα..
Κι ο πρώην άντρας μου ήταν παρών στη γέννα του γιού μας και τον είχε συγκλονίσει, τον θυμάμαι να κλαίει από συγκίνηση κάθε φορά που μας κοιτούσε..
Κι εμένα μου θύμισες όμορφα πράγματα να 'σαι καλά..

spirosvii είπε...

Αλήτισσα τo call of duty III έχει κυκλοφορήσει για playstation 2 και psp μόνο...
Για υπολογιστή υπάρχουν το 1, 2, 4 και το 5 World At War Multiplayer Beta?

Πες μου ποιο θες και θα σου πω από που να το κατεβάσεις.

Αλητισσα είπε...

Σπύρο ευχαριστώ θα ρωτήσω το γιό μου και θα σου πω..

Spitogata είπε...

Η στιγμή της γέννας είναι τόσο μοναδική που δεν νομίζω να την ξεχνάει ποτέ καμία μάνα.

Αλλά βρε παιδί μου, είπαμε ήταν ΜΕΝ το δέυτερο σου παιδί, αλλά τόση άνεση? Πήγες και Σ/Μ?

Έπρεπε να γεννήσεις εκεί μέσα, να σας κάνουμε και ρεπορτάζ!

Να σου ζήσει η κορούλα. Είναι μια ευτυχία -η κόρη- που δεν την έχω ζήσει ακόμη. Να είναι γερή, άξια και τυχερή, μα πάνω από όλα καλός άνθρωπος όπως και η μητέρα της!

Φιλάκια στα μουτράκια σας!

Αλητισσα είπε...

Χα χα με τίποτα δε θα ήθελα να με κάνετε ρεπορτάζ..Ειδικά με θέμα: "Η ηλίθια που δεν πήρε χαμπάρι ότι γεννούσε και πηγε για ψώνια" αχαχαχα!! αυτό κι αν θα ήταν θέμα..
Βασικά αυτή η γέννα ήταν πολλή εύκολη αν δε φοβόμουν τόσο θα την χαρακτήριζα "βόλτα" στο μαιευτήριο..
Νιώθω πολλή τυχερή που έχω και κορίτσι και αγόρι αν και για τα παιδιά είναι καλύτερο να είναι του ίδιου φύλου..
Σ' ευχαριστώ για τις ευχές και σου αντεύχομαι αν αποφασίσεις να κάνεις κι άλλο παιδί να είναι κοριτσάκι..